انوشه
من می اندیشم من هستم
نوروزترین خبری هست: ازآن رسته کسی می آید چادرسبز به سر بسته کسی می آید چوبک چای سیاه دوره کنان در گیلاس گوید از کوچه ی ره بسته کسی می آید تا که پیراهن سرخی به تنش دید دلم گفت: همچون من بشکسته کسی میآید تک تک ژاله ی نوروز به من مژده بداد یک سبد گل به سر آهسته کسی می آید گوسفندی با ۱۵۰ روز حمل آرزوی مادر شدن داشت... و برگک ش چریدن سبزه های بهار را .. بی آنکه دانسته باشند ریس جمهور کرزی کلاه قره قلی می خواهد . درود بر همه ی گیاه خوران دنیا و فرا رسیدن نوروز باستان را تبریک عرض میدارم . هشتم مارچ روز جهانی زن را به تمام زنان دنیا و به ویژه زنان کشورم مبارک باد میگویم . بگذار ازین بعد هر روزت هشتم مارچ باشد... دوپارچه از شعر هایم را که به همین ارتباط نبشته ام برای زنان دنیا به خصوص به زن صبور کشورم تقدیم میکنم . زن دو عید یک نوروز ....نه محفل عروسی و سالگرد تولد فراموش شده ات ...نه بل 8 مارچ را مبارک باد می گویم به تو ای زن! هیچگاه یادم نخواهد رفت.. که فرزندانت ترا سنگسار میکردند.. مگر یادت است که اسامی خدایان شان مرد بود ویا هم وای برآن روزیکه.. دو پستان ترا... با شیر سفید عشق سرطان سینه گام می نهاد.. وشیر خشک پاکستان فرزند ترا زهر ترور می نوشاند..... تا در شهر چند پیرهنی خالی شود وخون بدنت را دروازه های منتظره ی ... شفاخانه ها می خشکاند... اف ،اف آخرین کلامت، در قفس با سایه ی آزاد تو.. لالایی برای فرزندت بود ... آهای زن! برادر، پدر وآن مرد فراری تو بازرگانانی بودند که تصویرت ، اعلان اموال آنان بود.. و به تو سیاه سر می گفتند.. و در کوچه و بازار ترا فاحشه می گفتند.. ویا رقاصه صدا میزدند.. وبا این همه سهم ات خلاصه نیست مادرکم ، خواهرکم و ..... مگر یادت است که بهشت زیر قدم های تست.. بیا پرواز کن ! عطر تر ترا بوییده ست. تو نازی ، نازنینی بپر تا که پر پرواز تو آزاد باشد وبرای بعد تو آغاز باشد. ۲.... پرنده پرنده گان برخیزید! که پر هاتان پرواز را منتظرند وبال های خسته تان بی نیاز از آبی آسمان نیست. پرنده گان برخیزید! قفس را به فراموشگاه ابدی بسپارید وآزادی را.... در افق های روشن به جستجو روید. پرندگان برخیزید!
| Design By : Night Skin |
نمیدانم کجای راه بود که دستانم با زنده گی دست داد، مادرم میگفت:
در اولین نفسهای دی ماه ۱۳٦٦ خورشیدی د ر گوشه ای از زمین خد ا فرزاد
شدم و اینکه درکجای راه بود که عاشق شدم این را مادرم هیچ وقت نگفت
و من در جستجوی عاشق شدن میرفتم تا اینکه سهم کودکی ام را در نگاه
شیشه یی عروسکی گم کنم و این گمشدن آغاز راهی بود که مرا پیدا
میکرد . وروز ها شد که دست بدست باخودم در انحنای یک کوچه ای از
نور وعلف راه نشینم تانگاهم را در نگاه سرخ شعر پل زنم ومدتیست با
زبان شعر با سایه ام درد دل میکنم واین درد گاهی چنان فراگیر میشود
که در من و سایه ام نمیگنجد .
LinkDump
