آخرما اصلا کابلی هستیم

چرادردیگرنقاط دنیا به مانند ایران وافغانستان برسرمیراث های فرهنگی بحث وجدال

های نمی افتد دوستان ایرانی مان درتمام رسانه ها ی خطی ، صوتی وتصویری هماره

باصراحت میگویند که زردشت ، رودکی سمرقندی ، مولانا جلال الدین محمدبلخی

خواجه عبدالله انصاری ، ابن سینای بلخی ، سنایی غزنوی ،ظهیرالدین فاریابی ،ناصر

خسروبلخی ، وازهمه جالب ترسیدجمال الدین افغانی را هم ایرنی وازماست میگویند

وتمام افتخارات فرهنگی افغان ها راازآن خود میدانند

درحالیکه احمدشاملوهم ازافغانستان ست وطبق ثبوتی که من به دست آورده ام به صراحت

اینرا میگویم که احمدشاملو ازآوارگان کابلی ست که پدرش درسال های پیش بنابرمشکلات

وجنگ های داخلی ازکابل به ایران مهاجرت کرده بود ومادرش هم ازعراق کنونی میباشد

بریده ی ازسخنان احمدشاملوراباهم میخوانیم

« " قضیه ازمرگ زن خان شروع شد.نخستین مرگی که درعمرم دیدم "

این زن خان انگارازطایفه ی پدرم بود. گمان میکنم وقتی میمرد هشتاد سال را شیرین داشت

مثل باقی پیرپاتال های خانواده ی کابلی اصیل بود . آخرما اصلا کابلی هستیم ومادربزرگ

وپدربزرگ پدریم تادم مرگ نتوانسته بودند لهجه ی کابلی شان راعوض کنند .» 1

واین هم گوشه ی از شعر بلند" درجدال با خاموشی " احمد شاملو!

من بامدادم

شهروندی بااندام وهوشی متوسط

نسبم بایک حلقه به آوارگان کابل می پیوندد.

نام کوچکم عربی ست

                              نام قبیله ی ام ترکی

                                                          کنیتم پارسی....

خوب پس اگربخاطراین که درگذشته ها بلخ ، غزنه وهرات تحت سیطره ی شاهان ایرانی

بوده و همه مربوط آریانا میشده باید ماهم حافظ ، سعدی ودیگران را افغانی بدانیم

چرا درهمان گذشته های دورهم تمام ایران امروزی مربوط خراسان میشد وبعدازآن هم

که خراسان نام افغانستان را به خود گرفت شهزاده های افغانی درتهران حکومت میکردند

اگرمولانا را ایرانی بدانیم وهمچنان به پنداردوستان ایرانی دری زبان جداگانه یی ست

ومولانا هم ازایران پس تمام آثارمولانا به دری نگاشته شده ست درین صورت چگونه

مولانا ایرانی بوده میتواند پس همین دوستان ایرانی مان هرآنجه را که درگستره ی ایران

دیروز بوده ازآن خودمیدانند. مولانا اگرایرانی می بود پس چرا یونسکو سیمینارسال مولانا

را ازطرف افغانستان می پذیرفت. مولانا امروزازتمام دنیا ست آن بزرگوارامروزپلی میان

  غرب وشرق قراردارد.

مادرپی این نیستیم که ثابت کنیم مولانا ازایران نیست وازافغانستان است که این هم کارجاهلانه

وکودکانه خواهدبود .مامیگوییم وقتی دوستان ایرانی ،این بزرگان راایرانی می شمارند ناخودآگاه آنهارادرمرزهای جغرافیایی خویش محصورمیکنند پس باوراینکه درخارج ازایران

کنونی هم چیزهایی بوده ، برای آنان ودیگرجهانیان سخت میشود . آنگاه تصوری که همگان

ازافغانستان دارند ، چیست ؟ مشتی ویرانه با مردمی بی فرهنگ وبی پشتوانه . این است دردما 2

آری خواننده ی عزیز!

این هم ازبدبختی های فارسی زبانان این طرف مرزاست که پنج هزارساله تاریخ شان

دربدل بیشترازصدسال تاریخ یک قبیله عوض شده درزمان پادشاهی دیکتاتورفرهنگ ستیز

همین بابای ملت امروزی ظاهرشاه ، نامه ی ازطرف پادشاه  وقت ایران که البته درآن زمان

به آن فارس میگفتند به آدرس پادشاه افغانستان مواصلت می کند

درآن نامه نبشته بودند که ما نام فارس را به ایران عوض میکنیم شما کدام انتقادی ندارید

آخرهمان دوستان ایرانی احترامی به بزرگی بلخ و هرات و غزنه داشته وافغانستان امروزی

را بریده ی ازآریانای کبیر میدانستتد ومثل این ایرانی های امروزی نبودند.

« مال خودم هم ازخودم مال مردم هم ازخودم » ومیراث های فرهنگی برون مرزی هارا هم ازخودمیدانند

واین شاه دیکتاتوربه عوض اینکه انتقادی کند نامه رادوباره برا شاه ایران فرستاده مبارک باد میگوید

وما فارسی زبانان را ازتاریخ پنج هزارساله مان کنارمیبرد وتاریخ صدساله ی پختون ها و

افغانستان را حفظ میکند ودرضمن به خاطر اینکه کارش پخته شده باشد درسال 1343ﻫ خ نام فارسی که زبان رسمی افغانستان بود وحالا هم درپهلوی زبان پشتوزبان رسمی است آنرا به دری عوض میکند درحالیکه دری زبان دربار شاهان بوده وزبان خاصه ی ادبیات دری است وزبان رسمی همین فارسی کنونی است. واین مشکلاتی ست که اززمان های دوردامن گیرهمین فارسی زبانان خارج ازایران بوده وبه این خاطردوستان ایرانی مان زبان دری را جدا اززبان فارسی میدانند.

درحالیکه هردو یک زبان است وهمان واژه های که درتهران به کارمیرود به کابل هم

عین چیزاست ویادرخراسان و هرات ودیگرمناطق، زبان همان زبان مولانا و حافظ است

فقط کسانی است که درپس پرده به خاطرجداساختن ما کارمیکنند.

                                                                             فرزاد فرنود افغانستان بلخ تیر1386 ﻫ خ

— • — • — • — • — • — • — • — • — • — • — • — • — • ― • —

1 – نگاه کنید به کتاب احمدشاملوشاعرشبانه ها وعاشقانه ها

صفحه 50 سرگذشت وزندگی " چنین زاده شدم دربیشه ی جانوران و سنگ ...."

2–  نگاه کنید به کتاب همزبانی وبی زبانی صفحه ی 75 موضوع افتخارات فرهنگی

    نبشته ی از محمدکاظم کاظمی

                    ——————————————————

درود بردوستان عزیز!

رنگ خدا همیشه میزبان شما خواننده های عزیز بوده ومیباشد وبه تاریخ پانزدهم تیر 1386 ﻫ خ

امتحا نات آخری دانشگاه که یک ونیم ماه رخصتی درپی دارد آغاز میشود تا آن دم ازحضور

شماخواننده های عزیز مرخص می شوم . بعد ازین شما میتوانید شعرها ومقالات مرا به روی

صفحه های کابل نات هم بخوانید . ودررخصتی های تابستانی رنگ خدا راهرهفته با شعرها

ومقالات تازه ورق بزنید . واین هم مقاله ی پیرامون میراث فرهنگی ایران وافغانستان

    پدرود  .                                                                                   فرزاد فرنود _ بلخ

آدرس وبلاک « رنگ خدا » نبشته های من panjara.blogfa.com    .

ایمل آدرس نویسنده    farzad_farnood171@yahoo.com