انوشه
من می اندیشم من هستم
آن شب ، که شوق راه رفتنت روی دیوارخانه سایه انداخت . هرچند ، دانمارک دور بود ٭ اما دلم آنجا پرنونِ زیرپاهات بود درمن راه می رفتی پرنده ی نوپای من « رسوگک کاکا ازچشم های توتامن یک دوبیتی راه مانده ست . صدابزن ، برای دست هات چوری رنگارنگ آورده ام وبرای پاهات پازیب های نقره یی . ———————————— ٭ سوژا برادر زاده ی نازدانه ام ، فروغ من که درکشور دانمارک زندگی میکند .
نوشته شده در دوشنبه هفدهم تیر 1387ساعت
10:41 توسط فرزاد فرنود | |
| Design By : Night Skin |
تذ کره من
نمیدانم کجای راه بود که دستانم با زنده گی دست داد، مادرم میگفت:
در اولین نفسهای دی ماه ۱۳٦٦ خورشیدی د ر گوشه ای از زمین خد ا فرزاد
شدم و اینکه درکجای راه بود که عاشق شدم این را مادرم هیچ وقت نگفت
و من در جستجوی عاشق شدن میرفتم تا اینکه سهم کودکی ام را در نگاه
شیشه یی عروسکی گم کنم و این گمشدن آغاز راهی بود که مرا پیدا
میکرد . وروز ها شد که دست بدست باخودم در انحنای یک کوچه ای از
نور وعلف راه نشینم تانگاهم را در نگاه سرخ شعر پل زنم ومدتیست با
زبان شعر با سایه ام درد دل میکنم واین درد گاهی چنان فراگیر میشود
که در من و سایه ام نمیگنجد .
نمیدانم کجای راه بود که دستانم با زنده گی دست داد، مادرم میگفت:
در اولین نفسهای دی ماه ۱۳٦٦ خورشیدی د ر گوشه ای از زمین خد ا فرزاد
شدم و اینکه درکجای راه بود که عاشق شدم این را مادرم هیچ وقت نگفت
و من در جستجوی عاشق شدن میرفتم تا اینکه سهم کودکی ام را در نگاه
شیشه یی عروسکی گم کنم و این گمشدن آغاز راهی بود که مرا پیدا
میکرد . وروز ها شد که دست بدست باخودم در انحنای یک کوچه ای از
نور وعلف راه نشینم تانگاهم را در نگاه سرخ شعر پل زنم ومدتیست با
زبان شعر با سایه ام درد دل میکنم واین درد گاهی چنان فراگیر میشود
که در من و سایه ام نمیگنجد .
LinkDump
